வைஷ்ணவப் பிரிவைச் சேர்ந்த இந்துக்களிடம் மட்டுமல்லாமல், அனைத்து தரப்பு இந்துக்களிடமும் மிகுந்த மரியாதையைப் பெற்றவர் அய்யா வேளுக்குடியார். அவர் தற்போது விநாயகப் பெருமானைப் பற்றி பேசியதாகக் கூறப்படும் கருத்து ஒன்று சர்ச்சைக்குள்ளாகியிருக்கிறது.

உண்மையில், அந்தக் கருத்தை அவர் பொதுவெளியில் பேசியதாகத் தெரியவில்லை. தனது அதிகாரபூர்வ காணொளியிலும், தனது போதனையாகவும் அதை அவர் எங்கும் பதிவு செய்யவில்லை. மாறாக, தமக்கு நெருக்கமானவர்களை நம்பி, ஒரு வாட்ஸ்அப் குழுவில் தனிப்பட்ட முறையில் பேசியதாகவே கூறப்படுகிறது. அந்த உரையாடல் எப்படியோ வெளியே கசிந்து தற்போது சர்ச்சையாகியுள்ளது.

அவருக்கு என்ன ராசி, என்ன நட்சத்திரம் என்பதை இனி இணைய ஜோதிடர்களிடமிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம் என்றாலும், அந்த நேரத்தில் அவரது நாக்கில் சனி கட்டாயம் இருந்திருக்க வேண்டும்; விரல்களிலும் சனியின் கால் இருந்திருக்க வேண்டும் என்றுதான் தோன்றுகிறது.

ஆனால், விநாயகப் பெருமானைப் பற்றிய இந்து மரபின் பார்வையில் வாதத்திற்கே இடமில்லாத அளவுக்கு ஏராளமான ஆதாரங்களும் மரபுகளும் உள்ளன.

விநாயகர் — சைவத்துக்கும் வைணவத்துக்கும் பொதுவான தெய்வம்

விநாயகப் பெருமான் மூத்த தெய்வம் என்பதும், திருவரங்கம் கோவில் உருவான வரலாற்றில் விநாயகருக்கு முக்கியமான பங்கு இருப்பதும் இந்து மரபில் அறியப்பட்டவை.

விநாயகப் பெருமானின் பெருமைகள் சைவ மரபில் மட்டுமல்ல; வைணவ மரபிலும் பல்வேறு புராணங்களில் கூறப்பட்டுள்ளன.

ஸ்ரீ லிங்க மகாபுராணம், ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணம், ஸ்ரீ மத்ஸ்ய மகாபுராணம் போன்ற சைவ மரபு நூல்களிலும் விநாயகரின் பெருமைகள் இடம்பெறுகின்றன.

அதேபோல் பத்ம மகாபுராணம், நாரத மகாபுராணம், வராஹ மகாபுராணம் போன்ற வைணவ மரபுடன் தொடர்புடைய புராணங்களிலும் விநாயகப் பெருமானைப் பற்றிய செய்திகள் காணப்படுகின்றன.

குறிப்பாக, பத்ம மகாபுராணத்தின் ஸ்ருஷ்டி கண்டத்தில் 63 மற்றும் 64-ஆம் அத்தியாயங்களில் விநாயகப் பெருமானின் அவதார வரலாறும், அவரை வழிபடும் முறைகளும் கூறப்பட்டுள்ளதாக மரபு தெரிவிக்கிறது.

இவை அனைத்தும் ஒரு முக்கியமான உண்மையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. விநாயகர் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினருக்கு மட்டுமே உரிய தெய்வம் அல்ல. இந்து சமயத்தின் பல்வேறு மரபுகளிலும் அவர் இடம்பெற்றுள்ளார்.

வைணவக் கோவில்களிலும் விநாயகரின் அம்சம்

கேரளத்தில் உள்ள மள்ளியூர் கோவிலில் பிள்ளையாரின் மடியிலேயே கிருஷ்ணர் அமர்ந்திருக்கும் திருக்கோலத்தை நாம் காண்கிறோம். அதுபோல ஏராளமான வைணவக் கோவில்களிலும் பிள்ளையாரின் அம்சங்களைப் பார்க்க முடிகிறது.

ராமபிரான் விநாயகரை வழிபட்டதாகக் கூறப்படும் தலங்களும் ராமேஸ்வரம் கடற்கரைப் பகுதியில் உள்ளன.

அவ்வளவு ஏன்?

கண்ணபிரான் நிகழ்த்திய திருவிளையாடல்களால் நிறைந்த மகாபாரதத்தை வியாசர் சொல்லச் சொல்ல எழுதியவர் விநாயகப் பெருமானே என்ற மரபும் நம்மிடையே உள்ளது.

ஆகவே, விநாயகர் அனைவராலும் கொண்டாடப்பட வேண்டிய மூத்த தெய்வம் என்ற நம்பிக்கையில் இந்துக்கள் வழிபடுவதில் எந்த ஆச்சரியமும் இல்லை.

ஆதிசங்கரரின் பார்வை

மகான்களுக்கெல்லாம் மகானாகப் போற்றப்படும் ஆதிசங்கரர் சுவாமிகள், இந்து சமயத்தின் பல்வேறு வழிபாட்டு மரபுகளை ஒருங்கிணைத்தபோது விநாயகருக்கும் முக்கிய இடம் அளித்தார்.

சைவம், வைணவம் உள்ளிட்ட பல்வேறு வழிபாட்டு மரபுகளை ஒரே இந்து தர்மத்தின் பரந்த வெளியில் புரிந்துகொள்ளும் பார்வையை அவர் ஏற்படுத்தினார். அந்த மரபிலேயே விநாயகர் முக்கியமான தெய்வமாகத் திகழ்கிறார்.

அவருக்குப் பின்னரும் வந்த மகான்கள் இதே ஒற்றுமைச் சிந்தனையை மக்களிடம் எடுத்துச் சென்றனர். காஞ்சி மகானும் இந்து சமயத்தின் பல்வேறு பிரிவுகளுக்கிடையிலான ஒற்றுமையை வலியுறுத்தினார்.

விலங்குகளில் பலமிக்கது யானை என்பதைப் போல, தெய்வங்களில் சக்தியின் அடையாளமாக விநாயகர் விளங்குகிறார் என்பதை எடுத்துரைக்கும் வகையிலேயே யானை முகம் அவருக்கு வழங்கப்பட்டதாக நமது முன்னோர் ஞானிகள் விளக்கியுள்ளனர்.

சைவம்–வைணவம்: மோதலா, ஞானத் தேடலா?

சைவ–வைணவ மோதல்கள் குறித்து நாம் வரலாற்றைப் பார்க்கும்போது ஒரு விஷயத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அந்நாளைய தத்துவ விவாதங்கள் அனைத்தும் இறைவனை நோக்கிய சிந்தனையை மேம்படுத்துவதற்கான முயற்சிகளாக இருந்தன. போரில்லாத காலங்களில் அரசர்கள் தங்கள் படைகளை இரு பிரிவுகளாகப் பிரித்து அவர்களுக்குள்ளேயே மோதவிட்டு பயிற்சி அளிப்பார்கள்.

அதேபோல, பொதுவான எதிரி இல்லாத காலங்களில் தத்துவ விவாதங்களும் வாதங்களும் நடைபெற்றன. அவை இறைத் தத்துவத்தை மேலும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் முயற்சிகளாக இருந்தன; பகையை வளர்ப்பதற்கான கருவிகளாக அல்ல.

சமணம், பௌத்தம் போன்ற வேறு சமயங்களின் தாக்கம் அதிகரித்த காலங்களிலும், ஆப்கானிய ஆட்சிக் காலங்களிலும், இந்து சமூகத்தின் பல்வேறு பிரிவுகளுக்கிடையிலான வேறுபாடுகளைவிட, தங்களை இந்துக்களாகக் கருதும் ஒற்றுமை மேலோங்கிய காலங்களும் இருந்தன.

அரசர்களும் இந்து ஒற்றுமையும்

ராஜராஜ சோழன் போன்ற மன்னர்கள் இந்த விஷயத்தில் சரியான பார்வையைக் கொண்டிருந்தனர் என்று வரலாற்றுப் பார்வையில் கூறப்படுகிறது. பௌத்தம் போன்ற பிற சமயங்கள் வலுப்பெறும் சூழலில் இந்து ஒற்றுமையைப் பேணுவது அவசியம் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்திருந்தனர்.

அவருக்குப் பின்னர் சோழ அரசில் சில காலகட்டங்களில் வைணவர்களுக்கு ஏற்பட்ட கொடுமைகள் துரதிருஷ்டவசமானவை. அவை சைவ–வைணவ வேறுபாட்டை சரியாகப் புரிந்துகொள்ளாததன் விளைவுகளாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும்.

கூரத்தாழ்வாருக்கு ஏற்பட்ட கொடுமைகள் போன்ற சம்பவங்களும் பின்னாளில் வரலாற்றில் குறிப்பிடப்படுகின்றன. அதன் பின்னர் ஜடாவர்ம சுந்தரபாண்டியன் சோழ நாட்டைக் கைப்பற்றியபோது சைவத்தையும் வைணவத்தையும் சமமாக நடத்தும் சூழல் உருவானதாக வரலாற்றுச் செய்திகள் கூறுகின்றன.

இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது ஒன்றே — இந்து சமூகம் பிளவுபடாமல் இருப்பதே நலம்.

அதிதீவிர வைணவர்களையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்

பொதுவாக வைணவர்களில் சிலர் தங்கள் வழிபாட்டு நம்பிக்கையில் மிகவும் தீவிரமானவர்களாக இருப்பார்கள். “பெருமாளைத் தவிர வேறு தெய்வம் இல்லை” என்ற நிலைப்பாட்டில் உறுதியாக இருப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.

அவர்களை சக இந்துக்களாகவும், இந்து தர்மத்தில் ஆழமான பற்றுக் கொண்டவர்களாகவும் கருதி புரிந்துகொள்வதே சரியான அணுகுமுறை. அவர்களுடன் குதர்க்கம் செய்து விவாதத்தை பெரிதாக்குவது பயனற்றது.

அவர்களும் நால்வகை வேதங்களின் மரபைப் பின்பற்றுகிறார்கள். இந்த மண்ணின் ஆன்மிக மரபிலிருந்தே வந்தவர்கள் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

விவேகானந்தர் காட்டிய இந்து தர்மத்தின் அழகு

சுவாமி விவேகானந்தரிடம் அமெரிக்காவில் ஒருமுறை, “உங்கள் மதத்தில் ஏன் இத்தனை பிரிவுகள் இருக்கின்றன?” என்று கேட்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் ஒரு நிகழ்வு உண்டு.

அதற்கு முந்தைய நாள்தான் சுவாமி, “எல்லா நதிகளும் கடலை நோக்கிச் செல்வதைப் போல, இந்துவின் பல்வேறு வழிகளும் இறைவனை நோக்கியே செல்கின்றன. வேதங்களும் உபநிஷதங்களும் இதையே உணர்த்துகின்றன” என்ற கருத்தை வலியுறுத்திப் பேசியிருந்தார்.

ஆனால் அந்தக் கருத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் சிலர் மீண்டும் அதே கேள்வியைக் கேட்டனர்.

அவர்களை சுவாமி விவேகானந்தர் ஒரு தோட்டத்துக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு பல வண்ண மலர்களும் பலவகையான செடிகளும் இருந்தன.

அவற்றைக் காட்டி அவர் கேட்டார்:

“உங்கள் தோட்டத்தில் ஏன் பலவகையான வண்ண மலர்களும் பலவகையான செடிகளும் இருக்கின்றன? ஒரே ஒரு செடியை மட்டும் வைத்திருக்கலாமே?”

அதற்கு அவர்கள், “பலவகையான அழகுகள் இருக்கும்போதுதான் தோட்டம் அழகாக இருக்கும். ஒரே ஒரு செடியை மட்டும் வைத்தால் அந்த முழுமையான அழகு கிடைக்காது. ஒவ்வொன்றும் அதன் இயல்பில் இருப்பதால்தான் தோட்டத்தின் அழகு அதிகரிக்கிறது” என்று பதிலளித்தனர்.

சுவாமி புன்னகைத்தபடி கூறினார்:

“இதுதான் எங்கள் மதம். பல்வேறு பிரிவுகள் இருப்பதுதான் எங்கள் மதத்தின் அழகு. ஒவ்வொருவரும் தங்கள் இயல்பில் இருப்பதே அழகு. எங்கள் மதம் பலவிதமான மலர்களைக் கொண்ட ஒரு சோலை போன்றது. அதனால்தான் அது தனித்துவமாக நிற்கிறது. வேற்றுமையே அதன் அழகுக்கும் ஈர்ப்புக்கும் ரசனைக்கும் காரணமாகிறது.

உங்கள் உணவில் வெறும் கோதுமையை மட்டும் சேர்த்துக்கொள்கிறீர்களா? எத்தனை பொருட்களைச் சேர்த்து உணவைச் சுவையாகவும் உடலுக்குத் தேவையான பல்வேறு சத்துக்களுடனும் உட்கொள்கிறீர்கள்?

அதைப்போல, எங்களுடைய ஆன்ம உணவான இந்து தர்மமும் பல்வேறு வழிகளையும் சிந்தனைகளையும் கொண்டு ஞான உணவை வழங்குகிறது. அந்தப் பல்வேறு அம்சங்கள் ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாகத் தங்களது இயல்பில் இருப்பதுதான் அதன் சிறப்பு.”

இந்த விளக்கத்திற்குப் பிறகு அவர்களால் மேலும் எதுவும் பேச முடியவில்லை. சுவாமியை வணங்கிவிட்டு அவர்கள் சென்றதாக அந்த நிகழ்வு கூறப்படுகிறது.

ஆறு வழிகளும் ஒரே ஞானச் சோலையின் மரங்கள்

சைவம், வைணவம் உள்ளிட்ட ஆறு வழிபாட்டு மரபுகளையும் இந்து தர்மத்தின் ஞானச் சோலையில் உள்ள வெவ்வேறு மரங்களாகப் பார்க்கலாம்.

அவை வேறுபட்ட தோற்றத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், அவற்றின் வேர்கள் வேதங்களிலும் உபநிஷதங்களிலும் செல்கின்றன. எனவே, அவற்றை ஒன்றுக்கொன்று எதிரிகளாகப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, ஒரே ஆன்மிகப் பாரம்பரியத்தின் பல்வேறு வெளிப்பாடுகளாகப் புரிந்துகொள்வதே அவசியம்.

அதிதீவிர வைணவர்கள் தங்கள் வேரில் உறுதியாக இருக்கலாம். அய்யா வேளுக்குடியாரும் தனது பாரம்பரியத்திலும் நம்பிக்கையிலும் உறுதியானவராக இருக்கலாம். அவர் நெருக்கமான சிலரை நம்பி தனிப்பட்ட முறையில் பேசியிருக்கலாம். அதனை ஒரு தவறாகக் கருதினாலும், அதற்காக அவருடைய ஒட்டுமொத்தப் பணியையும் நிராகரிப்பது சரியான அணுகுமுறை அல்ல.

வேளுக்குடியாரின் சேவையை மறந்துவிடக் கூடாது

அவர் இந்து சமயத்திற்கும் அதன் நம்பிக்கைகளுக்கும், நுணுக்கமான பாசுரங்களுக்கும் செய்து வரும் தொண்டு மகத்தானது.

எந்தப் பலனையும் எதிர்பாராமல், யாரிடமும் எதையும் எதிர்பாராமல் அவர் செய்து வரும் சேவை முக்கியமானது.

இந்த பூமியில் முழுமையான மனிதன் என்று எவரும் இல்லை. மகான்களிடம்கூட மனித இயல்பின் குறைகள் இருக்கலாம். அதுவே மானுட இயல்பு.

அவர் முழுமையான ஞானத்தை அடைந்தவராக இருக்காமல் இருக்கலாம். ஆனால் மக்கள் ஞானம் பெறுவதற்காக அவர் விதைத்து வரும் ஞான விதைகள் கொஞ்சமல்ல.

ராமனின் வாழ்க்கையிலும் சர்ச்சைக்குரிய நிகழ்வுகள் இருப்பதாக விவாதிக்கப்படுகிறது. கண்ணனின் வாழ்க்கையிலும் பல்வேறு விளக்கங்களும் கேள்விகளும் உள்ளன. அப்படியிருக்க, ஒரு மனிதரான வேளுக்குடியாரிடம் எந்தக் குறையும் இருக்கக்கூடாது என்று எதிர்பார்ப்பது இயல்புக்கு அப்பாற்பட்டது.

இப்போது தேவை இந்து ஒற்றுமை

இந்து சமயத்தின் மீது எதிர்மறையான கருத்துகளும் விமர்சனங்களும் அதிகரித்து வரும் காலகட்டத்தில், இந்துக்கள் தங்களுக்குள் ஒற்றுமையாக இருப்பதே முக்கியம்.

சைவனும் வைணவனும் ஒருவரை ஒருவர் எதிரியாகப் பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை. வேறுபட்ட வழிபாட்டு முறைகளையும் தத்துவங்களையும் கொண்டிருந்தாலும், இருவரும் இந்த மண்ணின் ஆன்மிக மரபிலிருந்தே வந்தவர்கள்.

எனவே, வேற்றுமைகளை அழிப்பதல்ல; அவற்றை மதித்தபடியே ஒற்றுமையைப் பேணுவதே இந்து தர்மத்தின் பெரிய பலமாக இருக்க வேண்டும்.

அய்யா வேளுக்குடியாரும் இந்தச் சர்ச்சையைக் கடந்து, மீண்டும் தமது மதக் கடமையைத் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும் என்பதே தேசாபிமானிகளின், இந்து அபிமானிகளின் பெருவிருப்பமாக இருக்க முடியும்.

அவர் தமது கடமையைத் தொடர்ந்து செய்யட்டும்.

“போற்றுவார் போற்றலும், தூற்றுவார் தூற்றலும் போகட்டும் கண்ணனுக்கே” என்ற மனநிலையுடன், தமது ஆன்மிகப் பணியையும் கடமையையும் தொடர்ந்து செய்யட்டும்.

ஏனெனில், தனிப்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகளைவிடப் பெரியது இந்து தர்மத்தின் நீண்ட பாரம்பரியமும் அதன் ஒற்றுமையும்.